لیزر درمانی

LLLT یک روش درمانی پزشکی با استفاده از لیزرهای کم‌توان است که به تغییر عملکرد سلولی منجر می‌شود. روش LLLT به صورت گسترده‌ای به عنوان یک روش کمکی برای درمان اختلالات اسکلتی- عضلانی به کار می‌رود. در واقع لیزرهای پالس رنگی اثر حرارتی بر بافت نمی‌گذارند و با تحریک نوری سلول‌ها باعث واکنش‌های نوری در بافت می‌شوند. اثر متقابل نور و بافت (Photobiostimulation) اثرات ضد درد و ضد التهاب دارد و ترمیم بافت را سرعت می‌بخشد. ثابت شده که روش LLLT نه تنها در درمان دردهای حاد مربوط به التهاب مفاصل بلکه در درمان دردهای مزمن نیز مؤثر است.

 

درمان دردهای حاد و مزمن

کاربردهای بالینی تابش لیزر برای درمان دردهای حاد و مزمن به یک روش کاملاً تثبت شده تبدیل شده است. این روش توسط سازمان بهداشت آمریکا و FDA مورد تأیید قرار گرفته است. لیزر درمانی در بسیاری از سندرم‌های حاد و مزمن که نشانه اصلی آن‌ها درد است، مؤثر می‌باشد.
تروماهای حاد همواره با درجه‌ای از آسیب بافت نرم شامل تورم، هماتوم، درد، کاهش تحرک و … همراه است. صدمات ورزشی و حوادث نیز معمولاً شامل آسیب به عضلات، لیگامان‌ها و تاندون‌های مفاصل هستند. بنابراین اگر آسیب وارده نیاز به عمل جراحی یا کارهای تهاجمی دیگری نداشته باشد، لیزر درمانی باید در اولین فرصت انجام شود. در مقایسه با فیزیوتراپی، درمان دردهای حاد با لیزر بسیار سریع‌تر و مؤثرتر می‌باشد.

دردهای مزمن نیز ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها ادامه داشته باشند. این نوع دردها می‌توانند در نتیجه آسیب حاصل از تروما، جراحی و یا به عنوان نشانه‌ای از یک بیماری سیستمیک ظاهر شوند. دردهای مزمن ممکن است مربوط به سیستم اسکلتی- عضلانی بوده و یا اینکه درد عصبی ناشی از بیماری خاصی باشند. درصد بالایی از بیماران مبتلا به دردهای مزمن که به درمان با لیزر ارجاع داده شده و درمان می‌شوند، پیش از آن به دیگر روش‌های درمانی پاسخ مناسبی نداده‌اند.

بنابراین درمان با لیزر نه تنها می‌تواند دردهای حاد ناشی از التهاب مفاصل بلکه دردهای مزمن ناشی از بیمار‌ی‌ها را بهبود بخشد. همچنین در مقایسه با روش‌های درمانی دیگر، ثابت شده است که درمان با لیزر علاوه بر تأثیر بیشتر، به‌صرفه‌تر نیز می‌باشد. مزیت دیگر این روش درمان، عدم بروز عوارض جانبی و غیر تهاجمی بودن آن است.

 

مکانیزم اثر ضد درد لیزر

در این بخش می‌توان برخی از عواملی که اثر ضد درد لیزر را موجب می‌شوند،‌ مشاهده کرد:

  • کاهش ساخته شدن و آزاد شدن محرک‌های گیرندۀ درد (هیستامین، استیل کولین و …)
  • کاهش حساسیت‌پذیری گیرنده‌های درد و در نتیجه کاهش ارسال ایمپالس از این گیرنده‌ها
  • ممانعت از ساخت محرک احساس درد (برادی کینین)
  • ممانعت از ساخت مادۀ محرک التهاب (PGE2) که موجب افزایش اثر محرک‌های دیگر بر گیرنده‌های درد می‌شود.
  • افزایش درناژ لنفاوی و در نتیجه کاهش ادم بافتی که این امر موجب کاهش فشار روی اعصاب و کاهش تحریک اعصاب می‌شود.
  • افزایش مکانیزم‌های مهاری کورتکس که باعث افزایش ایمپالس‌های نزولی ضد درد بر روی شاخ خلفی نخاع و مهار احساس درد در سطح کورتکس می‌شود.

 

 

گالری تصاویر

سایر تصاویر

آدرس: تهران، سعادت آباد، بین چهار راه سرو و میدان شهرداری، خیابان بخشایش، بیمارستان عرفان، کلینیک تخصصی پوست و مو  بیمارستان عرفان

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…