بیماری

انواع بیماری پوستی هیپرپیگمانتاسیون و درمان آن

انواع بیماری پوستی هیپرپیگمانتاسیون و درمان آن

  

هیپرپیگمانتاسیون که به نام لکه‌های تیره نیز معروف است انواع مختلفی دارد و هر کدام از آن‌ها دارای علت‌های متفاوتی هستند. انواع هیپرپیگمانتاسیون شامل لکه‌های پیری، ملاسما و هیپرپیگمانتاسیون پس از التهاب می‌باشد. این بیماری یک وضعیت پوستی بی‌ضرر است که افراد می‌توانند برای از بین بردن آن از درمان‌های آرایشی، کرم‌ها و داروهای خانگی کمک بگیرند. اگر فرد در کنار این بیماری، متوجه علائم دیگری شود، باید حتما به پزشک مراجعه نماید. در صورتی که یک فرد بخواهد به دلایل زیبایی این وضعیت را برطرف نماید، بهتر است از یک متخصص پوست درخواست مشاوره کند، زیرا پزشک می‌تواند بهترین روش‌های درمانی موجود را به او توصیه نماید. از شایع‌ترین دلایل ایجاد هیپرپیگمانتاسیون نیز می‌توان به قرار گرفتن در معرض نور خورشید، التهاب پوستی و ملاسما اشاره کرد.

معرفی انواع و نشانه‌های هیپرپیگمانتاسیون

  • لکه‌های پیری: از این لکه‌ها به عنوان لکه‌های کبدی یا لنتیگین‌های خورشیدی نیز یاد می‌شود. این وضعیت با قرار گرفتن در معرض آفتاب موجب پیدایش لکه‌های قهوه‌ای و سیاه رنگ بر روی پوست شده و معمولا بر روی صورت، دست و یا نواحی که در معرض آفتاب قرار دارند، رخ می‌دهد.
  • ملاسما: این وضعیت با نام chloasma یا نقاب بارداری نیز شناخته می‌شود. در این شرایط، لکه‌های بزرگ تیره اغلب در پیشانی، صورت و معده ظاهر می‌شود. زنان، افراد باردار، کسانی که قرص ضد بارداری مصرف می‌کنند و افراد دارای پوست تیره، بیشتر دچار ملاسما می‌گردند.
  • هیپرپیگمانتاسیون پس از التهاب: لکه‌های پوستی تیره پس از بروز یک بیماری التهابی پوست مانند آکنه یا اگزما رخ داده و معمولا بر روی صورت یا گردن ظاهر می‌شود. افرادی که دچار التهاب یا آسیب پوستی می‌شوند، بیشتر دچار این وضعیت می‌گردند.

 

روش‌های نامبرده شده زیر برای درمان این وضعیت به کار می‌رود:

  • کرم موضعی: بسیاری افراد از درمان‌های موضعی جهت برطرف سازی هیپرپیگمانتاسیون استفاده می‌کنند. درمان موضعی شامل مواد تشکیل دهنده‌ای است که پوست را روشن می‌کند، از جمله موارد زیر:
    اسید آبسیزیک
    کورتیکواستروئیدها
    هیدروکینون
    اسید کوجیک
    رتینوئید، مانند ترتینوئین
    ویتامین C
  • روش‌های آرایشی و زیبایی: برخی از این روش‌ها می‌توانند لکه‌های پوستی را کاهش داده و موجب درمان این وضعیت گردند. این روش‌ها عبارتند از:
    لیزر درمانی
    جهش نور شدید
    پوست انداختن‌های شیمیایی
    پوست خراشی کوچک

درمان انواع لك در كلينيك تخصصی پوست، مو و زيبايي بیمارستان عرفان

 

 

 

در کلینیک تخصصی پوست بیمارستان عرفان جهت درمان لک ها از روش هایی مثل: لیزر کیوسویچ، لیزر CO2، کرایو درمانی، میکرونیدلینگ و... استفاده می شود.

روش مناسب، تعداد جلسات، فاصله زمانی بین هر جلسه با تشخیص متخصص مشخص می شود.

کک و مک:

برای بر طرف کردن کک و مک معمولا از لیزر کیوسویچ یا CO2 استفاده می شود، که تعداد جلسات بین 3 تا 5 و فاصله بین جلسات حدودا 4 تا 6 هفته است.

لک های پشت دست و ساعد:

برای لک های پشت دست و ساعد زوم کیوسویچ، لیزرCO2  و کرایو درمان مناسبی می باشد، که تعداد جلسات بستگی به عمق لک دارد و فاصله بین جلسات بین 4 تا 6 هفته است.

لک های منتشر یا تکه ای (ملاسما):

جهت درمان لک های منتشر یا تکه ای کیوسویچ فرکشنال پیشنهاد می شود، تعداد جلسات بستگی به تشخیص پزشک دارد و فاصله بین جلسات معمولا بین 1 تا 3 هفته خواهد بود. (التهاب حاصل از فرکشنال کیوسویچ با کرم ترمیم کننده طی 48 ساعت برطرف خواهد شد.)

افرادی که قصد انجام روش‌های فوق را دارند، باید در مورد عوارض جانبی احتمالی این روش‌ها با پزشک مشاور مشورت نمایند.

منبع: https://asanteb.com

 

چه علائمی را در ناخن ها جدی بگیریم؟

چه علائمی را در ناخن ها جدی بگیریم؟

مشکلات در ناخن‌ها نشانه صدمات محیطی مثل در معرض مواد شیمیایی قرار گرفتن، استفاده از موادی که باعث خشکی ناخن‌ها می‌شود یا کارکرد‌های زیاد فیزیکی مثل تایپ کردن یا استفاده زیاد از نوک انگشتان است.
گاهی اوقات وضعیت ناخن‌ها می‌تواند نشانه مشکلات سلامتی شما باشد:

ناخن‌های سفید

مشکلات کبدی

 

ناخن‌های نیمه صورتی و نیمه سفید

بیماری‌های کلیوی

 

زرد شدن و ضخیم شدن ناخن‌ها و کاهش میزان رشد آن‌ها

بیماری‌های ریوی

 

بستر ناخن رنگ پریده

کم خونی

 

ناخن‌های زرد رنگ با کمی قرمزی در پایه

دیابت

 

در صورتیکه بخاطر وجود علائمی در ناخن‌هایتان به مشکلی در سلامتی خود شک کردید، حتماً با پزشک مشورت کنید.

 

منابع

www.wikihow.com/Get-Healthy-Looking-Nails

www.wikihow.com/Keep-Your-Nails-Healthy

?www.webmd.com/beauty/nails/more-beautiful-nails-a-dozen-tips

درمان خطوط پنجه كلاغي اطراف چشم

درمان چروک و خطوط پنجه کلاغی در اطراف چشم

قانون طلایی برای مقابله با چروک اطراف چشم (خطوط پنجه کلاغی) این است که آنها را زودتر درمان کنید. خطوط کم عمق و سطحی که بر روی پوست شما قرار دارند، خیلی ساده تر از چین و چروک های عمیق پوستی، درمان می شوند. زمان بهبودی کوتاه است و در بیشتر موارد امکان بازگشت به کار در روز بعد از درمان وجود دارد. با این وجود، اغلب یک تعادلی بین زمان بهبودی و اثربخشی وجود دارد.

می دانید چروک اطراف چشم را چگونه میتوان درمان کرد؟ می دانید به این چین و چروک ریز، خطوط پنجه کلاغی هم می گویند؟ آیا تنها با کمک جراحی میتوان از شر این خطوط رهایی یافت؟ کرم های ضد چروک کارآیی ندارند و انجام عمل جراحی نیز، بسیار دشوار به نظر می رسد. خوشبختانه، گزینه‌ های درمانی دیگری نیز وجود دارند که می توانند به شما کمک کنند تا از چروک اطراف چشم (خطوط پنجه کلاغی) جلوگیری کرده و آنها را کاهش دهید.

چروک اطراف چشم (خطوط پنجه کلاغی) چه هستند؟

با گذشت زمان، پوست ما توانایی کشیدگی و حالت ارتجاعی و بازگشت به حالت اولیه خود را از دست میدهد. آسیب و زیان ناشی از نور خورشید، کم آبی، سیگار کشیدن و حتی برخی از داروهای تجویزی می تواند به کاهش حالت ارتجاعی پوست کمک کند.

 

 

چروک اطراف چشم یا خطوط پنجه کلاغی

حالت هایی که به صورت خود می دهیم، باعث می شوند که پوست در گوشه‌ های خارجی چشمان ما چروک شده و چیزی که به عنوان چین و چروک دینامیک شناخته می شود را شکل دهند. با گذشت چند سال، این خطوط ریز برجسته ‌تر می شوند و در نهایت باعث ایجاد چین و چروک استاتیک می شوند.

چروک اطراف چشم (خطوط پنجه کلاغی) یا خطوط خنده، اغلب نشانه های خوبی از میزان مراقبت یک فرد از پوست خود در طول دهه ‌های قبل است.

گزینه های درمان چروک اطراف چشم در داخل مطب

گذشته از اینکه لبخند نزنیم و یا نخندیم، چه کاری می توانیم برای جلوگیری از شکل‌ گیری این چروک ‌ها انجام دهیم؟ خبر خوب این است که چندین گزینه برای پیشگیری و درمان چروک اطراف چشم (خطوط پنجه کلاغی) وجود دارد، از درمان ‌های خانگی ساده گرفته تا گزینه‌ های درمانی بی‌ خطر و غیر تهاجمی.

استراتژی کلی که پشت بسیاری از درمان های چروک اطراف چشم (خطوط پنجه کلاغی) وجود دارد‌، حذف لایه سطحی پوست و تحریک تولید کلاژن می باشد.

روش ‌هایی که منجر به حذف لایه ‌های سطحی پوست می شوند عبارتند از: لایه برداری پوست، حذف لایه های سطحی پوست به وسیله یک ابزار ساینده مانند میکرودرم ابریژن (Microdermabrasion) و درمان با‌ لیزر. این روش ها باعث تقویت تولید کلاژن می شوند تا پوست درمان شود و منجر به داشتن بافتی بهتر، داشتن حالت ارتجاعی و کاهش چین و چروک ‌شود. در نهایت، این روش درمانی منجر به داشتن پوستی صاف تر و جوان تر می شود.

در زیر لیستی از معروف ترین و محبوب ترین گزینه‌های درمانی در داخل مطب آورده شده‌ است.

 

بوتاکس

هر سال با تعداد بیشماری از هنرمندان هالیوود و اشخاص طراز اول جامعه روبرو می شویم که برای پوست صورت خود، بوتاکس، تزریق می کنند، پس احتمالا شناخته شده ترین گزینه درمان برای چین و چروک صورت، بوتاکس است.

تزریق بوتاکس، روشی ایمن و موثر برای جلوگیری از چین و چروک و بازگرداندن پوست صاف در اطراف چشم ‌ها است. یک دلیل که چرا بوتاکس، یکی از موارد مورد علاقه اشخاص مشهور است، این است که نتایج به طور معمول و بسیار سریع قابل ‌رویت می شوند. کاهش قابل ‌توجه در چین و چروک، اغلب در عرض سه روز پس از درمان دیده می شود و نتایج کامل درمان نیز معمولا کمتر از دو هفته قابل‌ مشاهده هستند.

بوتاکس، سیگنال ‌های شیمیایی بین مغز و ماهیچه ‌های صورت را مسدود می کند. با تزریق مقدار کمی بوتاکس در مکان‌ های مناسب، پزشکان می توانند عضلاتی که باعث چین و چروک بر روی پیشانی و اطراف چشم ها شده اند را، آرام کنند.

بوتاکس یک درمان موثر برای از بین بردن خطوط خنده و چین و چروک می باشد. بوتاکس، درمانی ساده، سریع و موثر است و به طور کلی منجر به بهبود عالی برای یک دوره چهار تا شش ماه می شود. نواحی که چروک اطراف چشم (خطوط پنجه کلاغی) در آنجا بیشتر تشکیل می شوند، یک ناحیه بسیار امن و مطمئن برای درمان است. علاوه بر این، مقرون به صرفه است و تزریق نسبتا کمی از بوتاکس، منجر به نتایج مورد نظر می شود.

تزریق بوتاکس برای چروک اطراف چشم (خطوط پنجه کلاغی)، به طور معمول کم‌تر از ۱۰ دقیقه طول می کشد و هیچ گونه بی‌حسی لازم نیست. مشاهده تاثیرات ضد چین و چروک در هر جایی از پوست، بین ۴ تا ۶ ماه است. هزینه آن بستگی به میزان تزریق لازم و تعداد دفعات مراجعه و همچنين تخصص پزشك دارد.

 

ميکرودرم ابريژن

 

در روش ميکرودرم ابريژن يا ميکرودرم ابريشن، کل پوست را در معرض تماس با يک ماده معدني بي ضرر که همان پودر اکسيد آلومينيوم مي باشد قرار مي دهند که اين پودر با داشتن کريستال هاي ريز باعث مي شود که پوست ساييده شده و بافت هاي مرده از بين رفته و ترميم پوست فعال گردد.

از بين بردن ضخامت پوست منجر به بهتر شدن تبادلات فيزيولوژي پوست و همچنين تحريک کلاژن سازي براي تقويت قوام پوست با تحريک فيبروبلاست ها و شکستن مقاومت پوستي براي همکاري با ساير درمان هاي دارويي پوستي و موثرتر شدن داروها مي شود.

 

 پودر اکسيد آلومينيوم توسط دستگاهي جديد بر روي پوست صورت پخش شده و دوباره از روي آن مکيده مي شود. اين عمل درد و ناراحتي نداشته و عارضه خاصي ندارد، تنها ممکن است تا يک روز مختصري قرمزي روي پوست صورت ديده شود و بعد از آن رفع مي شود.

براي انجام اين روش آمادگي قبلي نياز نمي باشد و ضمن انجام، درد و ناراحتي نداشته و بعد از اتمام عمل نياز به استراحت نداشته و شخص مي تواند به محل کار خود مراجعه کند.

ميکرودرم ابريژن را مي توان علاوه بر صورت، براي اصلاح ضايعات گردن، بازوها، پشت دست ها و نيز براي کساني که پوستي تيره دارند و لايه برداري شيميايي نمي توانند انجام دهند، به کار برد

اين روش بدون درد است و نيازي به استفاده از بيهوشي يا بي‌حس کنندهاي موضعي نيست و ظرف 15 تا 30 دقيقه انجام مي شود.

مهم ترين مزيت ميکرودرم ابريژن اين است که اين روش کاملا بي عارضه است و با فواصل زماني کوتاه قابل انجام است.

در پوست هاي با رنگ مختلف و حتي بسيار تيره نيز مي توان از اين روش درماني استفاده کرد.

 

 

میکرونیدلینگ (Microneedling)

میکرونیدلینگ یک درمان بالینی است که با اعمال ده ‌ها هزار سوزن کوچک در پوست انجام می شود. با استفاده از وسیله‌ای به نام درماپن (Dermapen )، متخصص پوست می تواند عمق سوزن را برای تولید کلاژن در مناطق مختلف پوست به طور دقیق، تنظیم و کنترل کند. با ایجاد خراش های میکروسکوپی در غشای میانی پوست، ترمیم سلولی تسریع می ‌یابد و در نتیجه انعطاف‌ پذیری و حالت ارتجاعی پوست بهبود پیدا می کند.

میکرونیدلینگ با پوست‌ به طور خیلی موثری ترکیب می شود زیرا این میکرو سوزن ها، مسیری را برای نفوذ TCA یا اسید رتینوئیک ایجاد می کنند‌ تا به لایه ‌های عمیق‌ تر پوست برسند.

مهم است توجه داشته باشید که کیت های میکرونیدلینگ خانگی و آب ‌گرم کمتر تهاجمی در دسترس هستند که اثر بسیار کمتری نسبت به روش درمان بالینی با درماپن دارند. میکرونیدلینگ بالینی که توسط یک متخصص پوست انجام می شود، به عمق پوست می رسد که ده تا سی و پنج برابر عمیق تر از کیت خانگی است.

زمان بهبودی کوتاه است و در بیشتر موارد امکان بازگشت به کار در روز بعد از درمان وجود دارد. با این وجود، اغلب یک تعادلی بین زمان بهبودی و اثربخشی وجود دارد.

این روش نسبتا حساس و ظریف است و معمولا نیاز به مجموعه‌ ای از درمان‌ ها برای کسب نتایج مطلوب دارد، اما زمان بهبودی نسبتا کمی دارد.

 


نظرات نهایی

قانون طلایی برای مقابله با چروک اطراف چشم (خطوط پنجه کلاغی) این است که آنها را زودتر درمان کنید. خطوط کم عمق و سطحی که بر روی پوست شما قرار دارند، خیلی ساده تر از چین و چروک های عمیق پوستی، درمان می شوند.

با شروع درمان‌ های منظم در ۳۰ سالگی و یا حتی در ۲۰ سالگی، می توانید روند شکل گیری چروک اطراف چشم (خطوط پنجه کلاغی) را به مدت چندین سال، به تاخیر بیندازید.

منبع : www.tabnak.com

رژیم غذایی بعد از جراحی هموروئید

هموروئید از التهاب و تورم عروق و سیاهرگ های ناحیه مقعد ناشی می شود. افراد در مواجهه با هموروئید گاهی احساس درد و ناراحتی آن ها بدون جراحی قابل درمان بوده و بسیاری نیز به دلیل درد شدید نیاز به عمل جراحی خواهند داشت.
در صورت انجام جراحی، رژیم غذایی پس از جراحی بسیار حائز اهمیت است. یک رژیم غذایی حاوی مایعات و غنی از فیبر تا زمانی که بیمار به شرایط طبیعی خود پس از جراحی باز می گردد، توصیه می شود. مشاوره با پزشک در ارتباط با نوع رژیم غذایی ضروری است.


مایعات زیاد بنوشید

پس از جراحی مصرف مایعات و غذاهای آسان هضم در اولویت رژیم غذایی قرار دارند. گنجاندن سیب، آب آلبالو، ژلاتین، چای و غذاهای کم کالری و مغذی برای یک مدت زمانی کوتاه پس از جراحی در بین غذاهای مصرفی ضروری است.
نوشیدن مقدار زیادی مایعات، حداقل 8 لیوان در روز توصیه می شود. آب، آب میوه های طبیعی و چای را فراموش نکنید.

 

مصرف غذاهای پر فیبر

از یک روز پس از جراحی و تا زمانی که شما حالت تهوع و یا استفراغ را تجربه نکرده اید، رژیم غذایی معمول خود را که حاوی میوه ها، سبزیجات و غلات سبوس دار است ادامه دهید.

غذاهای پر فیبر عملکرد روده را بهبود بخشیده و از خطر ابتلا به هموروئید پیشگیری می کنند. زنان روزانه به 21 تا 25 گرم فیبر و مردان نیز به 30 تا 38 گرم فیبر نیاز دارند. با مصرف فیبر درد شکم کاهش می یابد.

محتوای فیبر در میوه ها، سبزیجات و غلات سبوس دار متفاوت است. غلات پرفیبر، کنگر، تمشک و آلو در هر وعده غذایی دارای حداقل 4 گرم فیبر هستند. لوبیا و نخود دارای بیشترین میزان فیبر و نان سبوس دار، سیب، پرتقال، گلابی، کلم بروکلی پخته شده، اسفناج، هویج، گل کلم، ذرت و گوجه فرنگی نیز منابع غنی از فیبر می باشند.

 

منابع

http://www.livestrong.com/article/491368-wh